Bugün binalara kapanmış, sokaktan ve sokağın getirdiği sosyallik ve bilgelikten uzak kalan çocuklar adına Bunun sonucu olarak da “Sıralı Zaman Öyküleri” kitabımı tamamladım. Köşegenler’den önce bir de Sıralı Zaman Öyküleri var Kafekültür’den çıkan.

Temmuz Konuşmaları dizisinin yeni konuğu, şair, öykü yazarı ve öğretmen Özlem Güzelharcan. Öykülerimi okuyanlar bunu rahatlıkla görebilirler. İlk kitabın Naylon Sözler şiirdi. Kırkikindi Yağmurları'ndaki "6.45" öyküsü, daha ilk sayfalarda doğumu bir vapur yolculuğuna dönüştürüyor Öykülerimin buram buram büyülü gerçekçilik koktuğunu düşünmek istiyorum. Bir de gençlerin öykü ve şiir türlerini fazla okumuyor olmasına üzülüyorum.

Öykü Var, Okursan kitabındaki ‘Okur-Yatar’ öyküsü, okurluğu neredeyse biyolojik bir ihtiyaç gibi anlatıyor Sizce iyi bir öykü, olağanüstü olaylar mı arar yoksa olağan olanının içindeki görünmeyeni mi? Öyküden öyküye değişir. Her öykünün farklı bir dinamiği var. Öyküye hayat veren karakter/lerin veya yazarın beklentileri doğrultusunda her an her şey olabilir. Kimi zaman direkt öykünün sonu kimi zaman görünür, duyulur olmak isteyen bir karakter kimi zaman tek

altında eşit olmayan bir insan olarak; eşit olmanın, kardeş olmanın ve insani dayanışmanın türküsünü, öyküsünü #Söyleşi #YazarSöyleşisi #Edebiyat #TürkEdebiyatı #Yazarlık #Yayıncılık #Editörlük #Çeviri #Roman #Öykü

Öykülerinizi besleyen damar nereden geliyor? Teşekkürler! -Ama fantastik öyküler de var bu kitapta. Öykü, ne olacağına kendisi karar veriyor aslında. Öykülerimde de bu hissedilebilir sanıyorum ki. “Tam da o sırada zil çaldı.” diye bitiyor “Hayalet Korkusu” öyküsü.

Bilmediğiniz dünyaları size tanıtır, bilmediğiniz coğrafyaları size gezdirir, bilinmeyen kapıları aralar Elinizdeki kitapta yer alan öyküler tamamen çocuklarımıza aittir. Kitapta iki sınıftan oluşan toplam yedi grubun öyküleri yer almaktadır. Öykülerin içeriklerine, olay, olay kurgusu, devamlılığı gibi alanlarda hiçbir düzeltme yapılmamış tır

geçtiğim yıllarda Küçük Prens’in bir kitap olduğunu, sadece bir çocuk kitabı değil aynı zamanda insanın bilgeliğe

Bunca öykü neden bunca zaman bekledi gibi birçok soruyla… Başlıyoruz. Öyküler nasıl ortaya çıktı? Sizi destekleyen edebiyatçılar oldu mu? Ödül de almış bazı öykülerim “film öyküsü”dür. Peki öyküler romandan daha sanatkârane midir sizce? Öykü, yüzölçümü ve elindeki zamanı gereği daha hızlı ve yaratıcı olmak zorundadır; öykü okurunun da zamanının

Şiir, deneme, öykü ve sinema yazarlığı yapıyorsunuz. Lisanını bilmediğin başka bir ülkede uyanmak gibi. Kendinizi en yakın hissettiğiniz tür hangisi? Hiç dallanıp budaklandırmadan “öykü “desem olur herhalde. EMİNE EBRU'nun romanları ve öykü kitapları

kitap olduğu bilgisi değil sadece; felsefesi, edebiyat içine yedirilmiş özlü ve herkesçe anlaşılır bilgeliği

Fakat roman bu, hiç de basit sıradan şeyler çıkmadı sinemacıların yazdıkları öykülerden. "Spoiler" vermeden anlatacak olursam öyküler, mektuplar, mezartaşı yazıları, galiba bir de intihar mektubu Oradaki öyküler (Yedinci; 1999; yeni baskı 2012) roman için yazılmamıştı esasen. Daha önce yazdığım, hatta bir tanesi bir sinema festivalinde film öyküsü ödülü kazanmış bir öyküydü. Hem sinema yönetmeni senarist olma isteğimden genellikle öykülerimde absürd görsellikler ön plandaydı

KAFKA'YI YAKMAK YILIN EN GÜÇLÜ YENİ SESLERİNDEN Başarılı şiir ve öykü kitaplarıyla tanıdığımız Özlem Öykülerinizde mutfak, yemek ve sofra neden bu kadar merkezi bir alan? Öykü türü sizin için dar bir form mu, yoksa yoğunlaştırılmış bir anlatım alanı mı? Ben öyküyü hiçbir zaman dar bir form olarak görmedim. Aksine, bana göre öykü edebiyatın en yoğun, en geniş alanlarından biri.