Elbette bu durum yazma biçimime yansıyor. Öykülerimi okuyanlar bunu rahatlıkla görebilirler. Marquez, Orhan Pamuk, Etgar Keret, Kafka, Poe, Tanpınar, Shakespeare gibi yazarları çok seviyor olmam elbette Ve bir yazar için kendi sesini kaybetmek elbette ki çok tehlikeli. Unutulmak da elbette her yazarın aklının bir köşesindedir fakat unutulmak zamanın vereceği bir kararken Elbette eğitim camiasında yaşadıklarım edebiyat kariyerime sızıyordur ama doğrudan bağlantısı var diyemem

Elbette en birincil tetikleme Hacı Ömer’in katledilmesiydi. yaşamın her alanında yaşanan yozlaşma, ekonomiden adalete, eğitimden sağlığa ve de kültüre yansıyacaktır elbette

Vahak Usta'ya satışından eline geçen parayla gittiği Paris'te, parasının tükenmesiyle, birkaç yıl, elbette çalışmaları yapanlarınsa kestikleri bedeninde yaşadıklarından tek bir ize bile rastlayamayacaklarını elbette

Hem yerli hem yabancı başucu yazarlarım var elbette. Eğlenceli yanını da bu hüzünden çıkartır elbette.

Savaşlara, padişahlara, devletlere… Bunlar elbette önemlidir. Elbette yoruyor. Ama araştırma biraz da merak işidir. Merak bitince insan durur. Dipnot düzeni, kaynak gösterme sistemi, teknik ayrıntılar elbette önemlidir ama bazen asıl düşünce geri

vesileyle iletişim kurduk, randevulaştık da, fakat ondan beklediğim teyit zamanında gelmeyince görüşemedik elbette İnsan var olduğu sürece elbette sanat da olacak, sürekli biçim değiştirecek, evrilecek.

Ve elbette Pakildas.

Üç yazar iki yayınevi değil elbette. Elbette bunun karşısında durabilmek de ancak yazıyla mümkündür. Elbette insanlardan çok şempanzeler için uygun olan aptallıkları bu kapsama almayacağız.

Soruya gelince; elbette yazarı tanıma, bilme isteği, okurun en doğal hakkıdır. Bir yandan da bunun ağır bedelleri elbette ödetildi. 78’ler zaten yaygın olarak en ağır bedelleri ödedi Günün sonunda bütün bunlar elbet gelip geçiciydi. Elbet biraz da şans etkilidir.

“Eğilmeden Bükülmeden” biz yine seninleyiz elbet; düşüncelerinin izindeyiz.

Albert Camus: Özgürlük ve Devrim – Camus’nün ayakta kalan tek tarafı: dik duruşu.

Albert Camus: Özgürlük ve Devrim – Camus’nün ayakta kalan tek tarafı: dik duruşu.