Bir toprak yerinden sökülürken, insan yanında yalnızca eşyasını taşımaz; hatıralarını, suskunluklarını ve yaralarını da beraberinde götürür. İncir Yarası, Afyon’un Şuhut kasabasından Aydın’ın Germencik ovasına uzanan bir ailenin kuşaklar boyu süren hikâyesini anlatır. Depremler, göçler ve savaşın gölgesinde şekillenen bu hayatlar; toprağa tutunma çabasıyla, geçmişin izlerini geleceğe taşır. Hacı Ömer’in kurduğu düzen, yaşanan kırılmalarla yeni bir yöne evrilir.

“Birçok Pembe”, bir duygu rengi olmasıı yanı sıra kaybolan bir sevgilinin izi, bir kentin akşam ışığı, bir iç dünyanın kırılgan haritasıdır. Şair, kimi zaman bir suyun konuşmasına kulak verir, kimi zaman rüzgârın içinden geçen bir benliği arar. Böylece şiir, görünür olanla gizli kalan arasında bir geçit hâline gelir