Her bahar aynı telaş başlar bende. Camlar silinir, perdeler yıkanır, dolaplar boşaltılır. Yıllardır açılmayan kutular yeniden gün ışığına çıkar. Çekmecelerin dibinde unutulmuş mektuplar, tek kalmış küpeler, düğmeler, eski anahtarlar, artık çalışmayan saatler, yıllardır giyilmeyen ceketler...Dışarıdan bakıldığında bütün bunlar sıradan ev işleri gibi görünür. Oysa insan biraz düşününce bahar temizliğinin aslında evden çok hafızayla ilgili olduğunu fark eder.
(...)
Hayatımın ikinci büyük hediyesini bu sene yine bir bahar temizliğinde aldım. Ankara’daki öğrencilik yıllarımı bir günlükte toplamıştım. Oysa geçmiş senelerde yapmış olduğum bahar temizliğinde de karşıma bu defterler çıkmıştı ama hiç önemsememiş, oldukları yerlerini korumuştum.