Modern edebiyatın gerçek bir klasiği olan ve “var olan en sarsıcı romanlardan biri” olarak tanımlanan Açlık, Norveçli bir yazarın sokaklarda dolaşırken açlığın eşiğinde verdiği hayatta kalma mücadelesini anlatıyor. Açlık bedenini ve zihnini ele geçirdikçe, kahraman kaçınılmaz biçimde paranoya ve umutsuzluğun içine sürüklenir. Deliliğe doğru bu iniş, adı verilmeyen anlatıcı tarafından, gerçeklik duygusunu yitirdikçe giderek daha acil, daha parçalı ve huzursuz bir düzyazıyla aktarılır.
 
Açlık, insan bilincinin en yalın ve en sert hâliyle yüzleştiği bir romandır. Hamsun, yoksulluğu dış dünyanın bir sonucu olarak değil, iç dünyanın bir yarılması olarak ele alır. Aç kalan beden kadar, parçalanan düşünceyi, savrulan iradeyi ve incinen benliği anlatır. Bu metinde sokaklar arka plandadır; asıl sahne, insanın kendi zihnidir.
Romanın kahramanı, açlıkla birlikte yalnız parasını değil, tutarlılığını, gururunu ve ahlakını da kaybeder. Dil sadeleşir, düşünceler kesik kesik ilerler, gerçeklik çatlar. Hamsun’ın anlatımı gösterişli değildir; tam tersine duru, sert ve keskindir. Bu yalınlık, okuru metnin dışına itmez; doğrudan bilincin içine alır.
Açlık, modern romanın temel taşlarından biri kabul edilir.
Franz Kafka, Hamsun’ın insan ruhunu “çıplak hâliyle” yazabildiğini söyler.
Henry Miller, bu kitabı “edebiyatta iç monoloğun gerçek başlangıcı” olarak görür.
Isaac Bashevis Singer, Hamsun için “insanın karanlık bölgelerini ahlâk dersi vermeden anlatabilen ender yazarlardan biri” der.
Ernest Hemingway ise Hamsun’ın yalın anlatımını, kendi yazarlığının gizli kaynaklarından biri olarak anar.
Açlık, bir yoksulluk hikâyesi olmasının yanı sıra insanın kendisiyle yaptığı sessiz ve acımasız hesaplaşmanın romanıdır. Bugün hâlâ canlı ve sarsıcı olmasının nedeni, anlattığı açlığın zamana bağlı olmaması değil, insanın kırılganlığının değişmemesidir. Bu kitap, açlığın insanı susturmadığını; tersine, en derin yerinden konuşturduğunu gösterir.
 
“Burada yeni bir şey oluyor; sanatın doğasına dair yeni bir düşünce, Açlık’ta ileri sürülüyor. Sanatçının hayatından ayırt edilemeyen bir sanat… Kendini ifade etme çabasının doğrudan ifadesi olan bir sanat.”
— Paul Auster
“Yirminci yüzyılın bütün modern kurmaca edebiyatı Hamsun’dan doğmuştur. Hepsi Hamsun’ın öğrencileriydi: Thomas Mann, Arthur Schnitzler… hatta Fitzgerald ve Hemingway gibi Amerikalı yazarlar bile.”
— Isaac Bashevis Singer